Ησίοδος

ΗΣΙΟΔΟΣ
Ο βίος και τα έργα του δημιουργού της Kοσμογονίας
του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΗΛ. ΚΑΝΤΖΙΝΟΥ
[inline:is.jpg]
Ο Ησίοδος θεωρείται ο μεγαλύτερος, μετά τον Όμηρο, επικός ποιητής. Υπήρξε ο πρώτος λογοτέχνης στην Iστορία που υπέγραψε το έργο του, ενώ συνάμα δημιούργησε ένα νέο ως τότε ποιητικό είδος, το διδακτικό έπος. Στην ελληνική αρχαιότητα συνηθιζόταν ο Ησίοδος να μνημονεύεται μαζί με τον Όμηρο, αφού και οι δύο εντάσσονταν στη παράδοση της ραψωδίας. Παρ’ όλα αυτά, το έργο των δύο ποιητών διαφέρει τόσο στο περιεχόμενο και στη γλώσσα όσο και στο ύφος. Στο παρόν άρθρο, λοιπόν, εκτίθενται οι πιο έγκυρες πληροφορίες για τον βίο του μεγάλου Έλληνα ποιητή, καθώς και οι βασικοί θεματικοί άξονες των έργων του. Επίσης, αναλύονται εν συντομία οι προσωπικές του αντιλήψεις για την εύρυθμη λειτουργία μιας οργανωμένης πολιτείας και αναφέρονται τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ποιημάτων του.

Ο βίος του Ησιόδου
Οι πληροφορίες που έχουν διασωθεί ως σήμερα για τη ζωή του Ησιόδου είναι πολύ λίγες και οι περισσότερες εξ αυτών προέρχονται από συγγραφείς της αρχαιότητας (π.χ. τον Ηρόδοτο και τον Πλίνιο). Τα ίδια τα ποιητικά έργα του Ησιόδου, ωστόσο, αποτελούν μια από τις σημαντικότερες πηγές για τον βίο του. Εντούτοις, η διασταύρωση των πληροφοριών και η εξακρίβωση των γεγονότων είναι ένα πολύ δύσκολο έργο για τους σύγχρονους μελετητές, αφού πολλοί μύθοι περιβάλλουν το ιστορικό πρόσωπο του Ησιόδου και τα αρχαιολογικά τεκμήρια γι’ αυτόν είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Η ακαδημαϊκή κοινότητα τοποθετεί χρονολογικά τον Ησίοδο περί τον 8ο-7ο αιώνα π.Χ. Ο πατέρας του ήταν ναυτικός και ζούσε στην αρχαία Κύμη, μια αιολική πόλη της Μικράς Ασίας. Στους ιστορικούς χρόνους η πόλη αυτή ευημερούσε, έχοντας αναπτύξει στον μέγιστο βαθμό τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας της, λόγω των ευφόρων εδαφών της, αλλά και το εμπόριο, χάρη στην παραθαλάσσια γεωγραφική της θέση. Από ιστορικής άποψης, η Κύμη της Μικράς Ασίας ιδρύθηκε από αποίκους της ομώνυμης ευβοϊκής πόλης ή από Λοκρούς, οι οποίοι ζούσαν στο Φρίκιον όρος. Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πόλη δημιουργήθηκε από την Αμαζόνα Κύμη και γι’ αυτόν τον λόγο ονομαζόταν και «Αμαζόνειον». Παρ’ όλα αυτά, ο πατέρας του Ησιόδου, του οποίου το όνομα είναι άγνωστο, αναγκάστηκε να μεταναστεύσει λόγω έντονων οικονομικών δυσχερειών και μετέβη στην πόλη Άσκρα (ή Άσκρη) της Βοιωτίας, στις νότιες πλαγιές του ιερού όρους του Ελικώνα. Επρόκειτο για ένα μικρό χωριό με άγονα εδάφη και πολύ κακές κλιματολογικές συνθήκες, αφού, όπως περιγράφει και ο Ησίοδος, οι χειμώνες ήταν αρκετά βαρείς και τα καλοκαίρια πολύ θερμά. Διοικητικά η Άσκρα ανήκε στο κράτος των Θεσπιών και σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από τους Αλωάδες Εφιάλτη και Ώτο, οι οποίοι ήταν γιοι (ή εγγονοί) του Ποσειδώνα και της Ιφιμεδείας, σε συνεργασία με τον Οίοκλο, επίσης γιο του θεού της θάλασσας και της Άσκρας, εξ ου και η ονομασία της πόλης. Ο Οίοκλος θέσπισε τη λατρεία των Μουσών, στις οποίες αφιέρωσε το τοπικό ιερό και τον Ελικώνα.

Νεκτάριος Κατσιλιώτης

Ιστορικός – Εκδότης

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *