Η ποιότητα του αδικήματος στην αρχαία Αθήνα

vouli1_5

Η ποιότητα του αδικήματα στην αρχαία Αθήνα

Δημήτρης Πασχαλίδης

Αν το αδίκημα του Μειδία το θεωρούσαν οι δικαστές δημόσιο έγκλημα,

Είναι φανερό πως η θέση του κατηγορούμενου θα ήταν εξαιρετικά

Δύσκολη.Πέρα όμως από αυτή τη σκοπιμότητα είναι γεγονός πως το

Αδίκημα εναντίον κάποιου μέλους της κοινωνίας αντανακλά στο σύνολο.

Πρόθεση του νόμου είναι να διαφυλάξει τα συμφέροντα αυτού που αδικείται

Και ταυτόχρονα να δράσει αποτρεπτικά και να περιορίσει τις παράνομες

Διαθέσεις όσων έχουν την πρόθεση ή τη δύναμη να βλάψουν το συνάνθρωπο τους.

Γι’αυτό το αδίκημα σε βάρος κάποιου πρέπει ο δικαστής να το θεωρεί αδίκημα

Σε βάρος του εαυτού του.`Οποιος παρανομεί δρα αντικοινωνικά και μ’αυτή την

Έννοια είναι λογική η άποψη του «και τα των νόμων αδικήματα κοινά νομίζειν»

Μια τέτοια αντίληψη δημιουργεί επιπλέον και την πεποίθηση ότι οι νόμοι

Εφαρμόζονται χωρίς παρέκκλισεις προς κάθε κατεύθυνση.

Νεκτάριος Κατσιλιώτης

Ιστορικός – Εκδότης

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *