Η τραγωδία του Γένους

Τουρκοκρατία
Η τραγωδία του ελληνικού έθνους
Δ.Καμπούρογλου

Βρισκόμαστε στα 1687,στην Αθήνα.Οι Τούρκοι κλεισμένοι στο Κάστρο.Οι Βενετσιάνοι τριγυρίζουν σαν τα’αγρίμια στη χώρα.Οι Αθηναίοι είναι τρυπωμένοι στα σπίτια τους.
Σβηστό είναι το καντήλι της Αγίας Γλυκερίας στο Γαλάτσι,κοντά στην Αθήνα.Κανείς δεν πηγαίνει να προσκηνύσει.Μα,να κάτω από της όμορφης εκκλησιάς το δρόμο κάποιος
Προβάλλει…πάει στην εκκλησία,στέκεται,γονατίζει σε ένα τάφο εμπρός και φιλεί το
Μάρμαρο του.
-`Αμοιρε Αθηναίε χορτάριασε του γονιού σου ο τάφος!
Ξαφνικά από τα τουρκοβούνια,κάποιος άλλος προβάλλει.Η αγριεμένη όψη του φαίνεται πιο άγρια μέσα στο σκοτάδι.Μα όσο πλησιάζει στην εκκλησία κοντά ημερώνει.
-Γιατί κιτρίνισες και τρέμεις σαν κορίτσι,άγριε γενίτσαρε;
Σε λίγο βλέπει ένα μαύρο πράμα να στέκεται από το κάτω μέρος.Βαθύ σκοτάδι και δε διακρίνει τι είναι.Μα σε ξαφνική αστραπή βλέπει πως ήταν άνθρωπος.`Ηταν Βενετός!
Ο γενίτσαρος έγινε πάλι γενίτσαρος,βγάζει το χατζάρι του και χύνεται καταπάνω του.Μα κι ο Βενετσιάνος δε χωρατεύει.Σκουντούνται σαν τα’αγρίμια και με τα πολλά έρχονται κοντά στον τάφο.Πετιέται ο Αθηναίος με το σπαθί στο χέρι και βρίσκεται μπροστά τους.
Τραβηχτήτε από δω!Δε θ’αθήσω να χυθεί αίμα ανθρώπινο στου πατέρα μου,του γέρο-Χωραφά τον τάφο!Γιατί μια φωνή από δυο στόματα ακούγεται :»Αδερφέ μου!»
Ποιος το ήλπιζε ότι ,ο πρώτος που μικρό παιδί τον πήραν οι γενίτσαροι,ο δεύτερος που
Παιδάκι τον ξαγόρασαν οι Βενετοί και ο μικρός,που τάχα στάθηκε πιο τυχερός να σμίξουν και σαν εχθροί,στου πατέρα τους τον τάφο;

Νεκτάριος Κατσιλιώτης

Ιστορικός – Εκδότης

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *