
Συνέντευξη
Η φωνή ενός εργαζόμενου
Χρήστος Τουρσούνογλου
-Υπάρχει κράτος-πρόνοιας;
`Όχι βέβαια.Ζούμε στον θρίαμβο της παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερρισμού.Το σύστημα ορίζει να εργάζεται ο πολίτης της χώρας 15 εβδομάδες για 500-700 Ευρώ τον μήνα που δεν φθάνουν για μια αξιοπρεπή ζωή.Η μόνη σπάνια περίπτωση είναι να οργανώσει σωστά την ιδιωτική σου δουλειά και να βγάλεις καλά λεφτά.Γι’αυτό και οσοι αδυνατούν να αντέξουν τον ταξικό ανταγωνισμό,κοιτάνε να πάρουν σύνταξη-έστω αναπηρική,έστω «μαιμού»-για να ξενοιάσουν και να ζούν από το κράτος.
-Ποια η γνώμη σας για τον κοινωνικό χουλιγκανισμό;
Από την στιγμή που υπάρχει η ανεκτική,χαλαρή δημοκρατία του όλα επιτρέπονται,θα έχουμε και κάψιμο αυτοκινήτων,μαγαζιών,τραπεζών.Η πολιτεία πρέπει να δώσει εντολή στους αστυνομικούς να δράσουν ακόμη και με κάποια σκληρότητα.Επιπλέον οι ίδιοι οι πολίτες πρέπει να δείξουν με τις πράξεις τους εάν είναι με το μέρος του κράτους ή των αναρχικών.
-Ας μιλήσουμε λίγο για Ιστορία.Γιατί πιστεύετε ότι έχασε η Ελλάδα το 1922 στην Ανατολία και αναβαθμίστηκε ριζικά η Τουρκία;
Οι `Ελληνες πολιτικοί είχαν πατριωτισμό,αλά επιδίωκαν το ανέφικτο όνειρο να καταλάβουν την `Αγκυρα και να εκτελέσουν τον Κεμάλ.Εάν δείτε προσεκτικά τον χάρτη,η τουρκική ενδοχώρα δεν επιτρέπει τέτοιο τόλμημα.Το πιο ρεαλιστικό θα ήταν η οχύρωση της Σμύρνης με παράλληλη μετατόπιση του κέντρου βάρους στην Ανατολική Θράκη.
-Εμείς οι `Ελληνες συνδυάζουμε την πολιτική με τον αθλητισμό.Τον Σεπτέμβριο θα παίξουν στα κύπελλα Ευρώπης οι ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες.`Εχοιυν κάποια τύχη;
`Όχι.Οι περισσότερες θα αποκλειστούν από τον πρώτο γύρο.Αυτό συμβαίνει γιατί οι πρόεδροι των ελληνικών ομάδων δεν ξέρουν από ποδόσφαιρο και αγοράζουν παίκτες με ατελή προσωπικότητα που παίζουν ένα άτσαλο παιγνίδι αποκομμένο από την ευρωπαική πραγματικότητα.
