Το κοντάκιο του Λαζάρου

Το κοντάκιο του Λαζάρου
Κυριάκος ο Μελωδός
[inline:al.jpg]
Ερχόταν προς το σπλαχνικό
Δεητική η Μαρία
Και του έλεγε ως τα δάκρυα
Εχύνονταν κρούνοι
Δέξου τη δέηση ως Θεός
Κάνε ν’αναστηθεί ο νεκρός.
`Ορθωσες μ’ένα λόγο τον παράλυτο,
Έδιωξες πόνους αθεράπευτους
Γιατί ήξερες τι αδύνατοι που είμαστε.
Τη θυγατέρα του Ιαείρου
Νεκρή ως την είδες στο κρεβάτι
Και το μοναχογιό της χήρας
Που τον πηγαίνουν να τον θάψουν
Τους φώναξες με την αθάνατη φωνή σου,
Τους σήκωσες,τους έσωσες απ’τη φθορά.
Εσύ που,αλήθεια,συμπονάς
Κι υπέταξες τον `Αδη.

Νεκτάριος Κατσιλιώτης

Ιστορικός - Εκδότης

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *