Το περάσμα της νιότης
Το πέρασμα της νιότης
Μίμνερμος
[inline:ml.jpg]
Κρύος ίδρωτας πάραυτα το σώμα όλο πιάνει,
Τ’άνθος των νέων συντρόφων μου ο νους άνα σκεφτεί
Έπρεπε ό,τι είναι χαρωπό και ωραίο,να μην πεθάνει,
Μα σύντομη ‘ναι ως όνειρον η νεότη η θαλερή
Γοργά το γήρας τ’άχαρο και τ’άσχημο μας φθάνει
Κι απάνω στο κεφάλι μας φορτώνεται βαρύ,
