Οι αυτουργοί της εκπαιδευτικής αλλαγής στην Ελλάδα
Ο Πατριώτης
[inline:scl.jpg]
Συγχωνεύσεις σχολείων,αύξηση των ωρών διδασκαλίας κατά τέσσερεις ή πέντε την εβδομάδα,π
Περισσότεροι μαθητές στην τάξη,πολύ αυστηρά κριτήρια για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών,

Η εποχή του Ιουστινιανού
Δημήτρης Καλτσούλας
[inline:it.jpg]
Τον 6ο αιώνα μ.χ δεσπόζει ο Ιουστινιανός που συνδιοικούσε με το θείο του Ιουστίνο από το 518 μ.χ και μόνος του από το 527-565 μ.χ.Είχε ενεργητικότητα,αντοχή,ηγετικές ικανότητες,ήταν μορφωμένος,φιλόδοξος,οραματιστής,λίγο αυταρχικός και απόλυτα συγκεντρωτικός μονάρχης.

Η κατάρρευση του Βυζαντίου
Β.Σκουλάτος
[inline:gds.jpg]
Το Βυζάντιο στο τέλος του 12ου αιώνα έχει χάσει το μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας (το
Κατέχουν οι Σελτζούκοι Τούρκοι) και με την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους
Διαλύεται (1204).Στα εδάφη της άλλοτε ισχυρής αυτοκρατορίας ιδρύονται ελληνικά και φραγικά

[inline:pk.jpg]
Τελευταία έπεσαν λίγα χρήματα στην αγορά και ορισμένοι,επηρεασμένοι και από τις
Διαφημίσεις,άρχισαν να καταναλώνουν με την πιστωτική κάρτα πιστεύοντας ότι θα ξαναέρθει η καταναλωτική ροή της περιόδου 1996-2006 .Τους βλέπουμε όλους
Χαρούμενους να πηγαίνουν στα πολυκαταστήματα και να επιδεικνύουν την πιστωτική

`Οραμα για τη Θεσσαλονίκη
Α.Σαμαράς
[inline:ts.jpg]
Η Θεσσαλονίκη δεν είναι απλώς η συμπρωτεύουσα της Ελλάδος.Είναι το επίκεντρο μιας μεγάλης οικονομικής περιοχής που ενώνει την Κεντρική Ευρώπη με τις κύριες εξαγωγικές
Διεξόδους των προιόντων της και τις βασικές πηγές του ενεργειακού της ανεφοδιασμού.

[inline:plt.jpg]

Το Βυζάντιο ενάντιον των Ούνων
Δημήτριος Καλτσούλας
[inline:tht.jpg]
Στα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδόσιου `Β ( 408-450) οι Ούνοι άρχισαν τις επιδρομές στο
Βυζάντιο.Στην αρχή ο Ανθέμιος,επίτροπος του αυτοκράτορα και ουσιαστικός κυβερνήτης του
Κράτους από το 404-414 μ.χ κατόρθωσε να τους αποκρούσει.Καθιέρωσε μάλιστα περιπολίες

[inline:sa.jpg]
Την εποχή του Κέκροπα και των πρώτων βασιλιάδων ως την εποχή του Θησέα οι κάτοικοι της
Αττικής ζούσαν πάντοτε σε χωριστές πόλεις και καθεμιά είχε το δικό της πρυτανείο και τους δικούς της άρχοντες.`Οταν δεν υπήρχε κάποιος κοινός κίνδυνος,δε συγκεντρώνονταν για να